เกม เป็นกระบวนการหนึ่งที่ถูกใช้เป็นเครื่องมือในการฝึกหัดทางการละคร นอกจากเราได้ทำการวอร์มร่างการเรียบร้อยแล้วไม่ว่าจะเป็นการสะบัด แขน ขา ใบหน้า การตบร่างกายเพื่อกระตุ้นให้รู้ตัว รู้ร่างกาย รู้ใจ และรับรู้ในความรู้สึกเพื่อพร้อมที่จะเป็นจากการใช้สมองส่วนหน้ามาเป็นสมองส่วนหลังผ่านกิจกรรมทางละคร ซึ่งวันนี้ผมขอเล่าถึงเกมที่ได้รับมาเป็นเครื่องมือจากการอบรมละครสร้างสรรค์และละครประยุกต์เพื่อการศึกษา ตามที่ได้เล่ามาแล้วใน 3 บทความก่อนหน้านี้

Warm เสียง และจัดการรูปปาก

แบบฝึกหัดการวอร์มเสียงเป็นกระบวนการที่ผู้นำกระบวนการจะให้ผู้ฝึกได้มีการใช้เสียงโดยให้ใช้เสียงที่กังวาลจากหน้าท้อง พร้อมฝึกการออกเสียงของพยัญชนะที่ชัดเจน เช่น มะ มิ มุ เมะ โมะ, อะ อิ อุ เอะ โอะ แล้ววิทยากรให้ผู้เข้าร่วมได้เพิ่มเสียงพยัญชนะตัวอื่นเพื่อเปล่งเสียงที่ชัดเจนมากยิ่งขึ้น จากนั้นคือการให้ฝึกโฟกัสเสียงไปยังเป้าหมาย โดยวิทยากรจะให้จ้องมองไปที่เป้าหมายที่เราต้องการให้เสียงไปจากนั้นจึงเปล่งเสียงแล้วดูว่าเสียงที่เราส่งเสียงนั้นได้ไปตามที่ตั้งเป้าหมายไว้ไหม อีกเกมหนึ่งคือการฝึกรูปปากวิทยากรให้เราจินตนาการเหมือนเคี้ยวหมากฝรั่งเริ่มจาก 1 ก้อน ---> ไปจนถึง 20 ก้อน และมีหมากฝรั่งติดฝันให้ใช้ลิ้นเขยื้อนออกมา ซึ่งทำให้เราได้ฝึกการใช้รูปปากที่กว้างขึ้น

เกมปิดตาพาวิ่ง

เกมนี้จะให้ผู้เข้าร่วมจับคู่กันและตกลงกันว่าใครจะเป็น A หรือ ใครจะเป็น B จากนั้นวิทยากรให้ A เป็นคนหลับตาแล้วให้ B พา A เดินไปทั่วทั้งห้อง จากนั้นเพิ่มความท้าทายด้วยการเดินที่เร็วขึ้น โดยมีเงื่อนไขว่าคนที่พาเดินจะต้องไม่ทำให้เกิดการชนกันเกิดขึ้น จากนั้นวิทยากรให้คนที่หลับตารับรู้ความรู้สึกที่เกิดขึ้น แล้วยังท้าทายต่อให้เกิดการวิ่งเกิดขึ้นให้ได้ จากนั้นทั้งคู่ก็ทำการสลับตำแหน่งกันและกัน ซึ่งกิจกรรมนี้ทำให้ผู้ฝึกได้เกิดความเชื่อใจในคู่หรือทีมงานของตนเอง และให้ความรู้สึกว่าเราสามารถเข้าไปร่วมกิจกรรมที่แม้จะทำให้เรามีความเสี่ยงซึ่งเราอาจคิดไปเอง แต่เราอนุญาตตัวเองให้สามารถเข้าร่วมทำบางสิ่งบางอย่างนั้นได้ เกมนี้ยังช่วยให้เสริมความเข้าใจซึ่งกันและกันอีกด้วย

และวันนี้ผมขอแนะนำกิจกรรมเบื้องต้นเท่านี้ก่อนในครั้งหน้าเราจะพบกิจกรรมแบบไหนอีก เราคงจะได้พบกันอีกครั้งนะครับ