ถ้าพูดถึงคนที่เราใช้เวลาด้วยมากที่สุดที่ออสเตรเลีย Shion คือคนนั้นและหลายๆเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่ออส ก็จะมี Shion เข้ามาเป็นส่วนประกอบอยู่เสมอทุกๆครั้งที่นึกถึง Shion มั้งจะดึงดูดคอนเทนต์เข้ามาในชีวิตและเมื่อเราเป็นเพื่อนกันก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะพบเจอไปด้วย

"วันนี้คืออยู่เฉยๆนะ" ผมบอก Shion ผ่านโทรศัพท์ในเช้าวันหยุด "เฮ้ย ไม่ได้เว้ย เดี่ยวไปรับนะ เค บาย" นั้นแหละคือ Shion ละ คือเป็น Extrovert ขั้นสุด และถึงแม้เราไม่อยากไปแกก็ชอบลากเราไปยังที่ต่างๆตลอด

เมื่อมองย้อนกลับไป เราก็รู้สึกขอบคุณ Shion เหมือนกัน เพราะถ้าไม่มีแก ภาพความทรงจำในออสเตรเลีย คงไม่มีสีสันอย่างนี้แน่ๆ

เมื่อ Shion มาถึงก็บอกว่าเดี่ยววันนี้ไปตกปลากัน ผมเดิมเชื่อยๆด้วยความขี้เกียจ นั้งรถ Ford 4wd สีแดงเก่าๆ ลัดเลาะตามหุบเขา และรถก็หยุดลง เสียงทะเลเบาๆ เสียงใบไม้ทะเบียดเสียดกัน เข้ามาทักทายเราเมื่อเราเดินลงจากรถ ภาพของทะเลสีคราม ภาพของชายหาดสีน้ำตาลที่ไร้ผู้คน ประกบข้างด้วยโขกหินสูงใหญ่สลับเรียงกันไปยาวสุดลูกหูลูกตา ภาพของนกที่บินอยู่เหนือขอบหินเหล่านั้น "เราจะไปที่นู้นกัน" Shion พูดขึ้นพร้อมชี้ไปที่โขดหินเหล่านั้น

ผมช่วย Shion หยิบอุปกรณ์ตกปลา และเดินไป ผมเห็นผู้คนอยู่ไกลๆ และพวกเขายืนอยู่ตามโขดหินเหล่านั้น พวกเราเดินลัดเลาะไปตามชายฝั่ง และโขดหิน ด้วยระยะที่ไกลพอสมควร และเราก็เจอ Tom พร้อมกับหนุ่มผมยาวฮิปปี้ ใส่เสื้อผ้าขาดๆเก่าๆ และ หนวดที่ดูเหมือนจะไม่เคยตัดมาเลยในชีวิตนี้ เขากำลังถือคันเบตยื่นจ้องทะเลอยู่ พวกเราทักทายกัน

"My name is broken man" หนุ่มผมยาวพูดขึ้น พร้อมกลิ่นของกัญชาที่ลอยออกมาจากมือของแก "ใครเป็นคนตั้งชื่อวะเนี้ย" "ทำไมต้องตั้งชื่อแบบนี้" "รู้สึกแปลกๆ" คำถามเกิดขึ้นมากมายจากชื่อของเขา และ Broken Man ก็ชอบหัวเราะแบบแปลกๆ ด้วยวิธีการพูดที่เหมือนคนเมาตลอดเวลา และครั้งนั้นก็เป็นครั้งแรกที่ผมรู้สึกกลัว...

หลังจากตกปลาเสร็จ เราไปถึงบ้านชั้นเดียวสีขาวๆของ Shion ผมเดินไปยังหลังบ้านที่มีลานกว้าง พร้อมทั้งมีเก้าอี้แคมปิ้งวางเรียงรายและมีหินล้อมเป็นรูปวงกลม และมีร่องรอยของการก่อไฟอยู่ กำลังจะนั้งลง...

"โฟล์ค ไปด้วยกัน" Shion พูดขึ้นระหว่างที่ก้นของผมเพิ่งจะสัมผัสกับเก้าอี้แคมปิ้งตัวนั้น "เพิ่งมาถึงเองนะ" ผมบ่นแต่ก็ยังเดินตาม Shion ไป "เห้ยพวกเราจะไปไหน" "Broken man บอกว่าจะไปซื้อกัญชา" "หา กัญชา มันผิดกฎหมายไม่ใช่หรอว่ะ" ผมพูดขึ้น "เห้ย อย่าพูดเสียงดัง" พร้อมทำปากจุจุ แต่ด้วยความที่เราก็มีความอยากรู้อยากเห็น "ไปก็ได้วะ" และพวกเราก็เดินไปด้วยกัน มี Tom ด้วยตอนนั้น ผมจำได้ว่าถนนที่เราเดินเป็นสายหลัก ไร้ผู้คน นานๆเราจะเห็นรถขับผ่านมาที ทั้งสองข้างทางเป็นทุ่งหญ้าสลับกันเนินเขา ผมเหลือบไปเห็นพระอาทิตย์ ที่กำลังจะตก ท้องฟ้าเริ่มกลายเป็นสีส้ม ด้วยอากาศที่เย็น ตัวของผมเริ่มสั่น

"ถึงแล้ว" Brokenman พูดขึ้น ภาพข้างหน้าผมเป็นลานกางเต้นท์เล็กๆ มีรถ caravan เก่าๆ จอดเรียงรายกัน บรรยากาศตอนนี้ทั้งหนาวและท้องฟ้าเริ่มกลายเป็นสีดำ "พวกเอ็งมาทำอะไรที่นี้" ลุงฝรั่งแกๆที่นั้งอยู่ที่ป้อมยามเก่าๆพูดขึ้น "ห้ามคนแปลกหน้าเข้ามา" แกพูดย้ำเหมือนขู่นิดๆ

Broken man เดินเข้าไปคุยพร้อมชี้ไปยังที่ๆหนึ่งที่ Caravan จอดอยู่ ความรู้สึกผมตอนนั้นเหมือนกำลังอยู่ในหนังสยองขวัญ ที่ตัวเอกกำลังเจอเรื่องที่ไม่คาดฝัน

"มาเลย" Broken man พูดพร้อมกวักมือให้พวกเราเข้าไป พวกเราหยุดอยู่ตรงหน้า Caravanเก่าๆสนิมเกาะคันหนึ่ง ไม่รู้ทำไมความคิดผมเหมือนมีคนจ้องมองอยู่ตลอดเวลา ผมหันซ้ายหันขวาเพื่อเช็ค ทุกอย่างเงียบสงัด เงียบซะจนได้ยินเสียงลมเบาๆที่กระทบกับป่าที่อยู่ล้อมรอบ ความรู้สึกของคนแอบซื้อของผิดกฎหมายมันเป็นแบบนี้นี้เองสินะ

เอี้ยด เสียงเปิดประตูดังขึ้น ผมหันไปมอง ผู้ชายฝรั่งผอมๆผมยาวๆ ปากคาบบุหรี่ ยื่นมือมาที่ Brokenman Brokenman หยิบเงินให้

จู่ๆผมได้ยินเสียงคนเดินออกมาจากมุมอับ เป็นกลุ่มวัยรุ่นผู้ชายสามสี่คน พวกเขาล้วนใส่เสื้อวอร์มอาดิดาสสีดำ ใส่หมวกไอ้โม้ง เดินตรงมาหาพวกเรา จากความวังเวงเริ่มกลายเป็นความกลัว จู่ๆ Broken man ก็หันมาพร้อมมีดที่อยู่ในมือ พร้อมรอยยิ้มที่เปลี่ยนเป็นคนละคน

"ฉิ้บ" ผมหันไปมองต้นทางของเสียงนั้น ชายคนนึงนั้งทับอยู่บนตัวของ Shion ที่นอนลง "เห้ย Shion โดนแทง ! "

เท้าผมเริ่มขยับพร้อมที่จะวิ่ง ทันใดนั้น Broken Man ก็เข้ามาประชิดตัวผม แล้วบอกว่า "มิงคิดมากไปแล้วไอ้โฟล์ค" ตัดภาพมา Brokenman ยิ้มเบิกบานอย่างสบายใจ พร้อมหยิบถุงกัญชาใส่กระเป๋า Shion ตื่นเต้นกับการไปซื้อกัญชาครั้งแรก Tom ทำหน้านิ่งๆ ส่วนผมก็คิดมากจนจินตนาการไปซะเลยเถิด

อันที่จริงผมก็อยากให้เรื่องการไปซื้อกัญชาครั้งแรก มีเหตุการณ์น่าตื่นเต้นอะไรแบบนี้เหมือนกัน แต่เอาเข้าจริงๆเหตุการณ์เหล่านั้น กลับไม่ค่อยเหมือนในหนังสักเท่าไร เพราะท้ายที่สุดเราก็พบว่า Broken Man ที่เราเคยกลัว มันเป็นแค่รูปลักษณ์ภายนอกเพราะข้างในคือเป็นคน ชิลๆ สบายๆ และเราก็ไปตกปลาด้วยกันอีกหลายครั้ง

สุดท้ายมันก็ทำให้เราค้นพบความจริงหนึ่งอย่างที่ว่า เหตุการณ์ที่เรารู้สึกกลัว ส่วนใหญ่มันเกิดมาจากจินตนาการที่เราสร้างขึ้นในหัวของเรา ทั้งๆที่ ในความเป็นจริง ไม่ก็ไม่เห็นน่ากลัวอย่างที่คิด

หลังจากซื้อกัญชาเสร็จ พวกเราก็เดินกลับบ้าน และนั้งผิงไฟย่างปลาที่เราตกได้ด้วยกัน ก็ต้องขอบคุณ Shion ที่พาเราไปตกปลาในวันนั้น ที่ทำให้เราได้มีประสบการณ์นี้มาเล่าให้กับเพื่อนฟัง 🙂