วันเสาร์ที่แล้วผมสนุกเพลิดเพลินกับการ long run ที่ขอนแก่น อากาศเย็นทำให้วิ่งได้สบายเสมอ สัปดาห์นี้โจทย์การซ้อมระดับความเร็วเท่าเดิม แถมโค้ชยังลดระยะลงจากเดิมเล็กน้อย (แต่สารภาพตามตรงครับ ผมหวั่นใจเหลือเกิน เมื่อไหร่ก็ตามที่ long run ระยะลด โปรแกรมอาทิตย์ต่อไปมักจะโหดเสมอ ก็คงต้องมาลุ้นกัน) ถึงกระนั้นวันนี้

ผมกับรู้สึกลำบากและวิ่งยากกว่าครั้งก่อนมาก ทำไมกัน?

วันศุกร์ผมพักตลอดวัน ผมหลับดี เติมคาร์โบไฮเดรตชั้นยอดให้กับกล้ามเนื้อ กินน้ำในปริมาณที่เหมาะ สาเหตุที่ทำให้ผมรู้สึกยากคงเป็นอากาศของที่นี่ แม้จะมีลมพัดมาเป็นระยะ แต่อากาศร้อนคอยเล่นงานเราได้ตลอด เหงื่อผมไหลท่วมเปียกโชกเหมือนตากฝน ผมต้องวิ่งเติมน้ำทุก 5 km เพื่อความอยู่รอดและวิ่งให้จบตามโจทย์

สวนเบญจกิติยังเป็นที่วิ่งยาวประจำของผมในช่วงนี้ ความจริงแล้วผมไม่ต้องการองค์ประกอบอะไรมากมายในเรื่องของสถานที่วิ่ง

ขอแค่มีทางวิ่งที่ดี มีจุดให้ผมได้วนกลับมาโฉบน้ำ เท่านี้ผมก็พอใจแล้ว

IMG_5890

การได้ออกมาเปลี่ยนสภาพแวดล้อมในการวิ่ง ความชันที่เปลี่ยนแปลง ผิวสัมผัสที่แข็งนุ่มต่างกันไป ก็คงจะช่วยให้ผมพัฒนาการฝึกได้ดีขึ้นไม่มากก็น้อย

แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าสวนเบญฯ มีหลากหลายมุมที่ชวนให้วิ่ง ทั้งเหล่าพืชพรรณ ดอกไม้ และการจำลองธรรมชาติ (ในเมือง) เป็นอีกหนึ่งภาพที่ช่วยลดความทรมานในการวิ่งหนักได้ ผมยังไม่แข็งแกร่งพอที่จะวิ่งวนในที่เดิมๆ ซ้ำๆ ตลอดระยะทางนับสิบกิโล ลู่ไฟฟ้ายิ่งไม่ต้องพูดถึง เป็นพื้นที่สำหรับฝึกจิตใจโดยแทั การวิ่งที่นี่เรียกได้ว่าเป็นดั่งวันหยุดพักของผมที่ดีเลยทีเดียว

IMG_5875

อย่างไรก็ตามผมยังมีความสุขกับการปรุงรสพลังงานมอบให้กล้ามเนื้อ

ผมเฝ้าดูร่างกายผมอย่างละเอียดระหว่างวิ่งมาโดยตลอด ผมสังเกตุถึงความรู้สึกเมื่อร่างกาย เมื่อกล้ามเนื้อได้รับพลังงานต่างช่วงเวลา ร่างกายของผมช่วงเริ่มวิ่งอาจรู้สึกเหมือนเครื่องยังไม่ติด (Oxygen Deficit) แต่เมื่อวิ่งไปสักพักประมาณ 20-30 นาที ผมจะรู้สึกถึง Aerobic Steady State ที่การเผาผลาญไขมันและไกลโคเจนผสมกันได้อย่างลงตัว รวมไปถึงเอนโดฟีนที่ฉีดไปทั่ว ทำให้ร่างกายผมสดใหม่ ร่าเริง และเข้าสู่ฟอร์มที่สมบูรณ์แบบอย่างมาก

เมื่อเราเริ่มขยับร่างกายก็จะใช้พลังงาน พลังงานเหล่านั้นเปรียบเหมือนยารสเลิศ ที่เป็นตัวกำหนดว่าคุณจะไปต่อได้ไกลแค่ไหน เพราะระหว่างวิ่งนั้น การหายใจ ทวงท่าในการวิ่ง น้ำหนักที่ย่ำลงไปแต่ละก้าว บ่งชี้ถึงพลังงานที่คุณต้องใช้ จึงเปรียบเหมือนการปรุงยาที่ต้องอาศัยความละเอียดอ่อนเพื่อที่จะให้ได้ยาวิเศษนั้นมา

คุณจะค้นพบสูตรลับได้ก็ต่อเมื่อคุณหมกมุ่น ศึกษา และเข้าใจวัตถุดิบที่เรียกว่าร่างกายของคุณเป็นอย่างดี

แต่ทุกวันนี้ผมยังไม่สามารถปรุงยารสเลิศแบบนี้ไปตลอด เมื่อเรายังคงความเร็วเดิม แต่ร่างกายร้อนขึ้น อากาศภายนอกเล่นงาน หัวใจเต้นหนัก ยานี้ก็ไม่อาจหอมหวานได้ต่อไป

คงเป็นสิ่งที่ผมต้องฝึกฝนและปั้นร่างกายนี้ให้สมบูรณ์ และ แข่งแกร่งขึ้น ถึงวันนี้จะมีช่วงที่ลำบากแต่ผมก็ยังมีความสุขกับการที่ได้เฝ้าดูและพิจารณาร่างกายของตัวเองเสมอ และเมื่อทำโจทย์ได้ดีรางวัลตอบแทนที่ได้ก็ลบเลือนความหนักอึ้งตลอดระยะทางไปได้หมดจด

สุดท้ายนี้เพื่อนๆ คนไหนสนใจเรื่องเกี่ยวกับระบบ Steady State ลองดูเพิ่มเติมได้ครับ https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/28818484/ https://www.nsca.com/education/articles/kinetic-select/oxygen-uptake-and-the-aerobic-and-anaerobic-contributions-to-exercise/?srsltid=AfmBOoprk1QBxkLgXwWYeFEuLRCDiGyH-WenKKfuBviou9jtZCKXa9HR

#discipline #running #solestories