'ดังนั้นอย่าให้เรากล่าวโทษกันและกันอีกเลย แต่จงตัดสินใจดีกว่าว่าจะไม่วางสิ่งซึ่งทำให้พี่น้องสะดุด หรือสิ่งกีดขวางทางของเขา ' - โรม 14:13

บริบทตอนนี้คือคนยิวเคยถูกสั่งอพยพออกจากโรมไป ทำให้คริสตจักรถูกนำด้วยกลุ่มคนต่างชาติ ที่มาจาก Liberal Culture พอชาวยิวกลับเข้ามาในโรม มานมัสการด้วยกันก็เกิดปัญหา เพราะสมัยก่อนเป็น Home Church ทำให้ต้องนั่งกินข้าวด้วยกัน พวกต่างชาติก็กินเนื้อที่ไปไหว้รูปเคารพมาแล้ว เพราะราคาถูก แล้วตัวเองก็เชื่อว่ากินอะไรก็ได้ อย่างมงายพระเจ้าปลดปล่อยเราแล้ว โย่ว แมน วีอาร์ ฟรี !!!!

ส่วนพวกยิวเดิม ก็กินแบบ Kosher แบบโมเสสก็รู้สึกว่าไม่ได้มันไม่สะอาด พวกยูว มันโดนซาตานครอบงำ ทำให้เพี้ยนไปแล้ว มาบิดเบี้ยวศาสนาเดิมได้ไง ยูว มันพวกเทียมเท็จ

ทำให้จารย์เปาโลต้องเขียนจดหมายมาบอกว่า เดี๋ยวนะ ใจเย็นๆ (ซาวน์ ไทเท)

ทั้งบทนี้ มันเจ๋ง และ ผมชอบมาก คือ ไม่ได้มาบอกว่าหลักการไหนถูกกว่า Liberal VS Conservative แต่หัวใจคือ เรารักเพื่อนบ้านไหม ความรักคือหัวใจที่อยู่เหนือทั้งหมด อย่าตัดสินคนอื่น

ให้เริ่มต้นที่เรากับพระเจ้า ถ้าเราสงสัย เรารู้สึกไม่ดี ก็อย่าทำ ง่ายๆแบบนั้น

สำหรับการอยู่กับคนอื่น ก็ดูว่าสิ่งที่เราทำนั้นทำให้สะดุดไหม คำว่าสะดุดไม่ใช่ว่า ไม่พอใจ หรือไม่ถูกใจนะ แต่หมายถึงว่าเขาจะออกจากทางพระเจ้าไปจากสิ่งที่เราทำ ซึ่งถ้าคิดก็จะพบว่า การไม่ได้รับความรอด คือการสูญเสียที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแล้ว ดังนั้นการกระทำของเรามันเป็นสิ่งที่เล็กน้อยเสมอเมื่อเทียบกับความรอด ดังนั้นหากเรามีความรักแล้ว เราก็จะไม่ลังเลในการจะ “ทำ” หรือ “ไม่ทำ” ไม่มีกฎอะไรให้ซับซ้อน หากเรามีความรัก

ดังนั้นผมเลยชอบบทนี้มากๆ มันทำให้เห็นมิติของชีวิตคริสเตียน ที dynamic มีความ Paradox แต่มันมีหลักการที่มั่นคงเสมอ

ฮูเร่