โฟลเดอร์ที่ถูกทิ้ง รูปที่ถูกลืม

ภาพถ่ายถูกใช้เป็นบันทึกความทรงจำ ตลอดร้อยกว่าปีที่ผ่านมา จากงานอดิเรกของชนชั้นสูงกลายเป็นของมวลชน เทคโนโลยีการถ่ายภาพถูกพัฒนาขึ้นมาตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา จากถ่ายภาพทีละภาพอันเป็นขั้นตอนที่ยุ่งยากซับซ้อน สู่ขั้นตอนง่ายๆเพียงปลายนิ้ว จากฟิล์ม35มม. ที่ถ่ายได้ทีละ 36 กลายเป็นการถ่ายภาพอันไม่จำกัด แต่กลับกลายเป็นว่าคุณค่าของภาพแต่ละภาพกับน้อยลงๆ

ผมเปิดอัลบัมรูปภาพขึ้นมาเพื่อคอยลบรูป ที่ผมคิด หรือเห็นว่า ไม่สำคัญจำเป็น ออกจากเครื่อง เพื่อให้มือถือมีพื้นที่หน่วยความจำ เพียงพอต่อการจัดเก็บรูปภาพใหม่ๆในอนาคต! ช่างเป็นเรื่องตลกร้ายที่เราอยากเก็บความทรงจำชั่วขณะนั้น จากนั้นก็ปล่อยรูปนั้นทิ้งไว้ โดยที่เราไม่เคยได้กลับมาเปิดดูอีกเลย! จนกระทั่งเราจะลบรูปนั้นทิ้งไป หรือบางทีภาพถ่ายนั้น ได้ทำหน้าที่ของตนอย่างสมบูรณ์แล้ว คือ เก็บเก็บความทรงจำห้วงขณะนั้น และเราเองก็ได้ถ่ายภาพเก็บความทรงจำณห้วงขณะนั้นแล้วเช่นกัน ทั้งสองฝ่ายต่างทำหน้าที่ของตนได้สมบูรณ์แบบแล้ว การลบภาพภาพนึง จึงเป็นเพียงการลบขนาดพื้นที่ แต่ไม่ได้ลบภาพความทรงจำของเรา แม้บางทีความทรงจำของเราก๋พร่าเลือนลงมากขึ้นทุกวันๆก็ตามที

ไม่มีภาพใดที่ไม่มีคุณค่า ภาพทุกภาพได้ทำหน้าที่ของตนได้สมบูรณ์แบบแล้ว