ทุกอย่างเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ ผมเป็นที่รักการวิ่งเป็นชีวิตจิตใจ จะเรียกได้ว่าตลอดระยะเวลาสี่ห้าปีที่ผ่านมา การวิ่งคือหนึ่งในกิจวัตรประจำวันที่สำคัญของผม แต่หลังๆมานับตั้งแต่มีลูก ตารางการวิ่งถูกลดทอนลงไปอย่างเห็นได้ชัด ลำพังการเลี้ยงลูกอย่างเดียวก็ถือว่าท้าทายมากพอสมควรแล้ว แม้ช่วงหลังๆมานี้ ลูกจะย้ายไปอยู่เชียงใหม่แล้วก็ตาม แต่พอก็ต้องตามไปด้วย ยิ่งประกอบกับสภาพอากาศที่เลวร้าย ยิ่งต้องงดออกกำลังกายไปกันใหญ่ รวมๆ หยุดวิ่งมาเกือบสองเดือนหลังจากแข่งอัลตรามาราธอนเมื่อตอนต้นปีที่ผ่านมา

เราไม่ควรหยุดวิ่งเกินสามวัน แต่นี่ปาเข้าไปเกือบสองเดือน การกลับมาวิ่งในวันนี้ จึงเหมือนการเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง เลิกโทษตัวเอง เลิกโทษสิ่งต่างๆ กลับมาโฟกัสในสิ่งที่เราสามารถทำได้ กลับมาโฟกัสในสิ่งที่เราควบคุม คือ สภาพจิตใจและตัวเราเอง

แค่บอกตัวเองง่ายๆว่า ลองวิ่งสองสองสามนาที ลองวิ่งสักหนึ่งก้าว สองก้าว สามก้าวไปเรื่อยๆ ประคองความเร็วไม่ช้า ไม่โหมเร็วเกินไป ควบคุมจังหวะหายใจ รักษาระดับการเต้นของหัวใจให้นิ่งที่สุด ทีละก้าว ทีละก้าว ทีละก้าว ก็ใช้เวลาไปหนึ่งชั่วโมงเศษ กับระยะทางสิบกิโลเมตรแรกของเดือน! แค่นี้ก็ถือว่าดีมากแล้ว แค่นี้ก็ถือว่าเก่