เหตุผลที่เรายังคงอยู่

หลายครั้ง หลายหน ที่เรารู้สึกท้อแท้ สิ้นหวัง อยากจบทุกสิ่งทุกอย่างไปแบบดื้อๆ แต่เรายังคงอยู่ ยังคงยืดหยัดเพื่อทำหน้าที่บางอย่าง ยังคงสู้ต่อกับชีวิต เพียงเพราะเหตุผลเดียว คือว่า “พ่อ“ เรามีบทบาทได้หลากหลาย เราอาจเป็นได้หลายสถานะ เช่นพี่ชาย น้องชาย ลูกชาย หลานชาย แต่สำหรับคนคนนึง เรากับเค้า เป็นได้สถานะเดียวเท่านั้น คือ “พ่อ“ ไม่มีใครมาแทนพ่อของลูกเราได้ และเราก็ไปเป็นพ่อคนลูกคนอื่นด้วยไม่ได้เช่นกัน

หนังสือหลายเล่มต่างบอกกันว่า ช่วงอายุ 0-3 ปี คือ ช่วงสำคัญที่สุดของเด็ก เป็นช่วงที่ ทั้งพ่อและแม่ คือ จักรวาลทั้งหมด คือ โลกทั้งใบสำหรับเขา เป็นช่วงวเลาที่เค้าต้องการเรามากที่สุด เป็นช่วงเวลาแห่งการสร้างความรัก ความผูกพัน เป็นช่วงเวลาที่จะหล่อหลอมตัวตนทั้งชีวิตของเค้า

สารภาพอย่างไม่อาย คือ เราทั้งรัก ทั้งหลงลูกของเรา (ใครบ้างที่จะไม่หลงรักลูกของตัวเอง) ความรักที่อยากทะนุถนอมดูแลเค้าให้ดีที่สุด ความรักที่อยากจะใช้เวลากับเค้าให้มากที่สุด วินาทีที่เค้าลืมตาดูโลก นาฬิกาชีวิตของใครคนหนึ่งกำลังนับถอยหลัง ขณะที่นาฬิกาชีวิตของใครคนนึงกำลังเริ่มต้นเดิน สมการเวลาชีวิตของกันและกันกลายเป็นเรื่องสมการถดถอยเสียนี่

พูดก็พูดเถอะ สภาพเศรษฐกิจ สังคม บีบบังคับให้เราต่างต้องดิ้นรน การเลี้ยงดูเด็กคนนึงก็เช่นกัน นับตั้งแต่ต้องหาที่ฝากท้องที่ดีที่สุด หารพ.ทำคลอดที่ดีที่สุด หาเสื้อผ้าอุปกรณ์ต่างๆ ที่ดีที่สุด รวมไปถึงหาอนุบาล โรงเรียนที่ดีที่สุดในอนาคตอันใกล้ เพราะ คำว่าทึ่สุด กลายเป็นสิ่งผูกมัดให้เราต้องออกดิ้นรน หารายได้ รีบสร้างความสำเร็จ เพื่อจะนำมาเลี้ยงดูจุนเจือครอบครัว สังคมทุนนิยมที่ขับเคลื่อนทุกอย่างด้วยเงินตรา เงินทำให้เรามีอิสรระในการเลือกมากขึ้น แต่ทุกสิ่งทุกอย่างต้องมีการแลกเปลี่ยน รายได้ที่มากขึ้น แต่เวลาที่ลดน้อยลง หรือเวลาที่มากขึ้นกับรายได้ที่น้อยลง ทั้งสองสิ่งเป็นที่ต้องชั่งน้ำหนักดู

แต่สำหรับเรา เราเลือกที่จะมีเวลาที่เพิ่มขึ้น แต่มีรายได้ที่ลดลง รายได้ที่พอมี พอเลี้ยงลูกได้ แต่เวลาที่มีมากขึ้น เวลาที่มีค่ามากที่สุดสำหรับเค้า เวลาที่พ่อคนหนึ่งจะให้ลูกได้มากที่สุด เท่าที่จะทำได้

ขอบคุณจักรวาลที่ส่งเด็กน้อยคนนี้มา ให้เราได้เรียนรู้เข้าใจชีวิต บางทีมานึกและจริงๆก็ไม่ควรไปนึกถึงมัน เพราะ สิ่งนี้ได้เกิดขึ้นแล้ว ว่าชีวิตที่ไม่มีเค้าจะเป็นอย่างไร เรากับภรรยาจะมีชีวิตแบบไหน แต่ตอนนี้ มุมองชีวิตเราเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง หน้าที่ความรับผิดชอบ ความเป็นพ่อ ซึ่งมันเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่มาก แต่สำหรับเรา “การเป็นพ่อในเวอร์ชั่นที่ดีที่สุด“ เท่าที่เราจะทำได้ คือ หนทางของเรา คือ ความตั้งใจของเรา

ขอบคุณจริงๆ ขอบคุณจริงๆ