เมื่อโลกไหว

ใจเราไหวไปด้วย

“เราเชื่อมโยงกับผู้อื่น อยู่เสมอ เชื่อมโยงในระดับเป็นตายร่วมกัน”

บางทีเราก็ละเลยประโยคข้างบนนะ เพราะทุกวันนี้ เราสร้างโลกส่วนตัวได้ง่าย ๆ หลบเข้าไปอยู่ในนั้น ด้วยการใส่หูฟัง แล้วก็จ้องจอ

ลืมไป ลืมตัวไป ว่าเรากำลังเต้นรำกับชีวิต ภายใต้ท้องฟ้าเดียวกัน

ลืมไป แม้แต่เรื่องที่ว่า เรายืน เดิน นั่ง นอน บนผืนแผ่นดินเดียวกัน เราแชร์ชะตากรรมเดียวกัน กับเพื่อนมนุษย์ สัตว์ พืช และสิ่งต่าง ๆ

เมื่อแผ่นดินพลิกตัว สำแดงความธรรมดาแห่งการเปลี่ยนแปลง เราถูกสอนให้ตื่นกลับมาเรียนรู้ความจริงอีกครั้ง

ว่าชีวิตทั้งมวล สรรพสิ่งทั้งหลาย ไม่ได้แยกขาดจากกัน แต่ล้วนผูกพัน บนสายธารเดียวกันของความเป็นอนิจจัง

cr. สุธีบันทึกภาพขณะยืนบนผืนดิน เห็นเมฆ กับฟ้า สัมผัสกับทะเลที่ จ ระยอง