"มันจะเหมือนมีฝนตกในหัวของคนไข้"


ฝนความคิด เมื่อมันอยู่ในหัว หลายครั้งสร้างความอึดอัด หนักอึ้ง

ในขณะที่เราใช้ชีวิตประจำวัน กับคนที่เรารัก กับอากาศดีๆ ยามเช้า กับบรรยากาศแสนสุขตรงหน้า

ขณะเดียวกัน ก็จมดิ่ง เปียกปอน หนาวเหน็บอยู่ข้างใน จนสุดท้าย ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของช่วงเวลามีค่านั้น


แต่ไม่มีอะไรให้กล่าวโทษ

เมื่อเราตัดสินใจที่จะเริ่มใจดีกับตัวเอง เราตัดสินใจหาพื้นที่กว้างใหญ่มากพอ โดยหวังเป็นอย่างยิ่งว่า เมื่อเสียงความคิดได้มาเรียงตัวกัน บนหน้ากระดาษว่างเปล่า จะเกิดเป็นการเรียนรู้ ให้อภัย และไม่ตัดสินตัวเองอีก


ขอให้เติบโต และรักตัวเองเป็นอย่างดี

เปี๊ยะ