วิธีสร้างโชคของตัวเอง: บทเรียนจาก โชเฮ โอทานิ G.O.A.T.

บทคัดย่อ: โชคไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นกับคุณโดยบังเอิญ แต่เป็นสิ่งที่คุณสร้างขึ้นได้ ทีละนิสัย ทีละวัน

คนส่วนใหญ่คิดว่าโชคเป็นเรื่องของโอกาส เกิดมาดี อยู่ถูกที่ถูกเวลา หรือแค่ฟ้าลิขิต

แต่ โชเฮ โอทานิ คิดต่างออกไป และเมื่อดูจากสิ่งที่เขาทำได้ในชีวิต เราควรฟังเขาไว้บ้าง

โชเฮ โอทานิ คือใคร?

โชเฮ โอทานิ คือนักเบสบอลชาวญี่ปุ่นที่ทำสิ่งที่แทบไม่มีใครทำได้ใน MLB เขาทั้งขว้างลูกและตีลูกในระดับโลก ในกีฬาที่นักกีฬาส่วนใหญ่เชี่ยวชาญแค่อย่างเดียว โอทานิเชี่ยวชาญทั้งสอง และทำได้ดีจนได้รับการยอมรับว่าเป็นนักเบสบอลที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ไม่ใช่แค่ในญี่ปุ่น แต่ในสหรัฐอเมริกา บ้านเกิดของกีฬาชนิดนี้เอง

ความสำเร็จระดับนี้ไม่ได้เกิดขึ้นโดยบังเอิญ

Mandala Chart: กรอบความคิดสู่เป้าหมายที่ยิ่งใหญ่

ตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่น โอทานิใช้เครื่องมือวางแผนที่เรียกว่า Mandala Chart เป็นตารางขนาด 3x3 โดยวางเป้าหมายหลักไว้ตรงกลาง และล้อมรอบด้วยเป้าหมายสนับสนุนอีก 8 ด้าน

เป้าหมายหลักของเขาชัดเจนมาก: เป็นนักกีฬาซูเปอร์สตาร์ในอเมริกา

รอบๆ เป้าหมายนั้น เขาวางสิ่งที่ต้องพัฒนาทั้ง 8 ด้าน:

เจ็ดข้อแรกสมเหตุสมผลสำหรับนักกีฬา แต่ข้อที่แปดทำให้หยุดคิด

โชคดี?

จะใส่โชคลงในตารางเป้าหมายได้อย่างไร? จะฝึกในสิ่งที่ควบคุมไม่ได้อย่างไร?

โอทานิมีคำตอบ

วิธีฝึกให้ตัวเองโชคดี

สำหรับโอทานิ โชคไม่ใช่สิ่งที่นั่งรอ แต่เป็นคุณสมบัติที่ต้องพัฒนาอย่างตั้งใจ และเขาแบ่งออกเป็น 8 พฤติกรรมที่ทำได้จริง:

1. อ่านหนังสือให้มากขึ้น — ขยายความรู้และมุมมอง
2. เคารพกรรมการและผู้มีอำนาจ — แสดงความสุภาพต่อทุกคน
3. รักษาห้องพักให้สะอาดเป็นระเบียบ — ดูแลสภาพแวดล้อมส่วนตัว
4. เก็บขยะ — แม้ไม่ใช่ขยะของตัวเอง
5. ทักทายคนอื่นอย่างอบอุ่น — พูด "สวัสดี" กับทุกคนรอบข้าง
6. ดูแลอุปกรณ์อย่างมีวินัย — ให้ความเคารพต่อสิ่งของที่ใช้งาน
7. มองโลกในแง่ดี — รักษาทัศนคติเชิงบวกในทุกสถานการณ์
8. เป็นนักกีฬาที่คนอื่นอยากเชียร์ — เป็นคนที่น่ารักและน่าชื่นชมจริงๆ

ดูรายการนี้ให้ดี ไม่มีข้อไหนเลยที่พูดถึงพรสวรรค์ ไม่มีข้อไหนเกี่ยวกับการฝึกซ้อมทางกายภาพ ทุกข้อพูดถึงเรื่องเดียวกัน คือ คาแรคเตอร์ — วิธีที่คุณปฏิบัติตัวต่อคนอื่น

โชคคือ KPI ของการเป็นที่รัก

นี่คือแก่นของแนวคิดโอทานิ:

โชคไม่ใช่เรื่องของโอกาสสุ่ม โชคคือสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคุณกลายเป็นคนที่คนอื่นอยากช่วยเหลือ

ลองคิดถึงเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของคุณ คุณทำมันสำเร็จได้คนเดียวเลยไหม? แทบเป็นไปไม่ได้

เป้าหมายใหญ่ต้องการการสนับสนุน จากโค้ช เพื่อนร่วมทีม พี่เลี้ยง เพื่อนร่วมงาน และบางครั้งจากคนแปลกหน้าที่บังเอิญมีโอกาสเปิดประตูให้คุณ

แต่นี่คือความจริง: คนไม่เปิดประตูให้ใครก็ได้ คนเปิดประตูให้คนที่เขาชอบ ไว้วางใจ และให้ความเคารพ คนที่อบอุ่น คนที่แสดงความขอบคุณ คนที่ปฏิบัติต่อทุกคนด้วยความจริงใจ แม้แต่กรรมการ แม้แต่คนทำความสะอาด แม้แต่คนที่ตอนนี้ยังช่วยอะไรคุณไม่ได้

โอทานิเข้าใจเรื่องนี้ตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่น โชคโดยพื้นฐานแล้วคือการวัดว่าคุณเป็นที่รักและน่าไว้วางใจแค่ไหน ในสายตาคนรอบข้าง

ถ้าอยากให้คนอื่นเชียร์ สนับสนุน และให้โอกาสกับคุณ คุณต้องสร้างสิ่งนั้นขึ้นมาก่อน ไม่ใช่แค่ด้วยความสามารถ แต่ด้วยคาแรคเตอร์

Mandala ในทางปฏิบัติ

สิ่งที่ทำให้กรอบความคิดนี้ทรงพลัง ไม่ใช่แค่ความเข้าใจ แต่คือโครงสร้าง

Mandala Chart บังคับให้คุณมองเป้าหมายใหญ่ ไม่ใช่เป็นจุดหมายเดียว แต่เป็นระบบของเสาหลักที่สนับสนุนกัน เสาทุกต้นมีความสำคัญ ขาดไปต้นเดียวทั้งโครงสร้างก็สั่นคลอน

คนส่วนใหญ่วางแผนอาชีพโดยมองแค่ทักษะและผลลัพธ์ โอทานิวางแผนโดยมองทั้งทักษะ ผลลัพธ์ และ คุณภาพของความสัมพันธ์กับทุกคนรอบข้าง

นั่นไม่ใช่แนวคิดอ่อนๆ นั่นคือกลยุทธ์

สิ่งที่คุณนำไปใช้ได้เลย

คุณไม่จำเป็นต้องเป็นนักเบสบอลถึงจะนำแนวคิดนี้ไปใช้ได้

ลองถามตัวเองดูว่า ในสายงานของคุณ ในองค์กรของคุณ ในชุมชนของคุณ คุณเป็นคนที่คนอื่นอยากเชียร์ไหม? คุณทักทายคนอื่นอย่างอบอุ่นไหม? คุณแสดงความเคารพต่อทุกคนโดยไม่แบ่งแยกตำแหน่งไหม? คุณดูแลสภาพแวดล้อมและอุปกรณ์ของคุณไหม? คุณมาพร้อมกับทัศนคติเชิงบวกแม้ในวันที่ยากไหม?

สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย เมื่อสะสมไปเดือนแล้วเดือนเล่า ปีแล้วปีเล่า มันกลายเป็นชื่อเสียง และชื่อเสียงที่ดี ที่สร้างบนคาแรคเตอร์จริงๆ คือแหล่งที่มาของโชคที่น่าเชื่อถือที่สุด

เป็นคนดี แสดงความใส่ใจออกมา วันหนึ่งมีคนจะสังเกตเห็น และให้โอกาสที่คุณไม่มีทางสร้างได้ด้วยตัวเองคนเดียว

นั่นแหละคือวิธีที่ โชเฮ โอทานิ กลายเป็น G.O.A.T.

และนั่นแหละคือวิธีที่คุณจะสร้างโชคของตัวเองได้เช่นกัน

อ้างอิง

• แปดบรรทัดครึ่ง Podcast — EP2369: How to Become a Lucky Man from G.O.A.T.
• Wikipedia — Shohei Ohtani
• MLB — Shohei Ohtani Player Profile
• Mandala Chart — The Goal-Setting Framework