ความสุขของสิ่งตรงข้าม และการกลับมาอ่านหนังสือของชายวัยสี่สิบกลาง

เกือบเดือนผ่านไปอ่านไปได้สองเล่ม ถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นในการเริ่มกลับมาอ่านหนังสือที่ดี . จำได้ว่าวันที่ไปงานหนังสือ แม็กถามว่า "มึงยังอ่านหนังสืออยู่เหรอ" (ฮา) . ก็สงสัยตัวเองแหละว่าทำไมกูอ่านหนังสือน้อยลงวะ ซึ่งเมื่อคิดก็พอจะรู้ว่า มีเหตุผลมากมายที่ทำให้เราลืมหรือไม่ทำกิจกรรมบางอย่าง แม้อาจจะมีสักเหตุผลที่พอจะแก้ต่างในการละเลยได้บ้าง แต่เราคิดว่า เรื่องที่ทำให้เราเลือกที่จะไม่ทำบางอย่างคือ "ความไม่ใส่ใจ" . ไม่ว่าจะเป็นการออกกำลังกาย การทำบัญชี การอ่านหนังสือ หรือเรื่องที่คนอื่นๆ เขาบอกว่าดี หรือที่เราก็คิดว่าดีด้วยก็ตาม แต่เราเลือกที่จะไม่ทำมันเพราะเราไม่ใส่ใจที่จะทำมัน แค่นั้นเอง . "นิ้วกลม 20 ปี" ในบทความ "หูฟัง ความหงุดหงิดเป็นส่วนหนึ่งของความสุข" เขียนได้น่าสนใจ" เขียนว่า ในวิชาองค์ประกอบศิลป์มีสิ่งที่เรียกว่า "พื้นภาพ" (Negative Space) ซึ่งหมายถึงพื้นที่ว่างในภาพที่ไม่ได้วาดอะไรลงไป แต่เป็นส่วนที่ช่วยให้พื้นที่ที่ถูกว่า (Positive Space) โดดเด่นและสมดุลย์จนกลายเป็นภาพที่สวยงาม . ซึ่งไม่ต่างจากการดำเนินชีวิตของเราหรอก ที่มีทั้งส่วนที่เป็น Positive และ Negative ที่ดำเนินควบคู่กันไป . -มีเกิดมาและจากไป -มีสิ่งที่อยากทำ และไม่อยากทำ -มีเรื่องที่เราสนใจและไม่สนใจ -มีเรื่องที่เราเคยสนใจแต่ตอนนี้ไม่แล้ว รวมไปถึงเรื่องที่ไม่เคยคิดว่าจะสนใจ แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นเรื่องที่ขาดไม่ได้ถ้าไม่ได้ติดตาม . เรื่องที่เราเคย "ใส่ใจ" และหายไปจากความคิดแรกของเรามานานอย่างการอ่านหนังสือ ก็กลับมาเป็นเรื่องที่คิดจะทำก่อนเรื่องอื่นบ้าง คิดว่าน่าจะอยู่แบบนี้ไปอีกสักพักใหญ่ ๆ . ได้กลับเดินทางไปอีกโลก ได้มองอีกหนึ่งความคิด ที่ขีดเขียนในหนังสือเล่มต่างๆ ก็สนุกดี และคิดว่า น่าจะพอทำให้เรื่องที่วุ่นวายในโลกความจริงลดน้อยลงไปบ้าง (แม้จะดูเหมือนการวิ่งหนีความจริงอะนะ) . เอาจริงว่าจะรีวิว "กาสักอังก์ฆาต" แต่กลับเป็นการบ่นเรื่องชีวิต ความคิด ความวุ่นวายและอะไรก็ไม่รู้ . แต่ก็นั่นแหละ โลกไม่ได้สร้างมาเพื่อให้เราทำสำเร็จทุกเรื่องหรอก แต่เรามีความสุขกับมันได้... . มั้งนะ