ถ้าไม่ได้เป็นอย่างที่เขาหวัง เขายังจะรักเราอยู่หรือเปล่า ?

ผมเคยตั้งคำถามนี้หลายครั้งในชีวิต ในฐานะมนุษย์ที่อยากเป็นที่รัก ไม่ใช่สิ ต้องบอกว่า แค่ไม่อยากถูกคนเกลียดมากกว่า

แค่นั้นก็ดีพอแล้ว

แต่ยิ่งอายุมากขึ้น เจอสังคมกว้างขึ้น เปลี่ยนผ่านจากโลกออฟไลน์มาโลกออนไลน์ เจออะไรมากมาย ต่อหน้ารัก ลับหลังเกลียด อวยยศจัด เพื่อหลอกใช้ ด่ากันแทบตาย สุดท้ายเป็นเพื่อน อันหลังไม่ค่อยมีหรอก ฮา

แต่นั่นแหละ พอได้เจอมาเยอะประมาณนึง ถึงได้รูู้ความจริงว่า มันไม่มีทางที่จะไม่มีคนไม่ชอบเรา ต่อให้เราพยายามแค่ไหน มันก็ต้องมีคนไม่ชอบเราอยู่ดี

สิ่งนี้เป็นความจริง เวลาผมพูดกับคนอื่น แต่พอเจอกับตัวเอง ยังไงก็ต้องรู้สึกขมขื่นบ้างล่ะ จะมากหรือน้อยก็แล้วแต่ความแคร์ ก็ไม่อยากให้ใครเกลียด มันผิดเหรอวะ

แม่งโคตรไม่ชอบไอ้นี่เลยว่ะ แค่หน้าตาแม่งก็ไม่ถูกชะตาละ ยิ่งเห็นมันโพสอวดนู่นนี่ เห็นแล้วแม่งยิ่งหงุดหงิดกว่าเก่า ในทางกลับกัน ผมก็เป็นคนแบบนั้นเหมือนกันที่รู้สึก "อะไร" แบบนี้กับคนอื่นไม่ต่างจากพวกเขา

อ้าว.. มึงก็ยังไม่ชอบคนอื่น โดยที่ไม่มีเหตุผลได้เหมือนกันนี่หว่า คิดแล้วมันก็ตลกดีนะ เวลาเราบอกว่าอยากให้โลกใจดี แต่เรากลับกล้าที่จะใจร้ายกับคนอื่นง่ายขึ้น

แต่ก็นั่นแหละมนุษย์ที่เราเป็น เพียงแต่จะยอมรับว่าเรามองเห็นหรือเปล่า

"ไม่ชอบอะไร ก็อย่าไปทำแบบเดียวกับเขา"

"แล้วถ้าเขาต่อยเราละป๊า"

"เราก็ต่อยแม่งกลับสิ"

"แต่ป๊าบอกว่า ถ้าไม่ชอบอย่าไปทำ"

โอเค...นั่นแหละ ผมก็ต้องเรียนรู้ผ่านการเติบโตเหมือนกัน ขอแค่อย่าให้ลูกเห็นช่วงที่ย้อนแย้งบ่อย ๆ ก็พอ คิดแล้วก็เศร้า เรามาถึงจุดนี้ได้ยังไงวะชีวิต (ฮา)

กลับมาที่คำถามสำคัญ ถ้าไม่ได้เป็นอย่างที่คนคาดหวัง เขายังจะรักเราอยู่หรือเปล่า ?

คำถามที่สำคัญ คือ เขาคนนั้นคือใคร พ่อแม่ที่คาดหวังในตัวลูก เพื่อนหรือคนรักที่คาดหวังจากเรา ที่เราไม่กล้าถามคำถามนี้ ไม่ใช่เพราะกลัวเขาไม่รัก แต่กลับกลัวว่าเขาจะเกลียดเราเข้าจริง ๆ สักวัน

แต่อย่างน้อยที่สุด มี "เขา" คนนึงที่ควรรักเรา ไม่ว่าเราจะไม่ได้เป็นอย่างที่เขาคาดหวัง ไม่ว่าเราจะทำชีวิตพังคามือสักกี่ครั้งก็ตาม

ใช่ครับ เขาคนนั้นคือตัวเราเอง พยายามรักตัวเอง แม้ว่าจะไม่สมบูรณ์แบบ ส่วนความเกลียดชังอะไรต่าง ๆ นั้น เก็บไว้ใช้กับคนที่เราหมั่นไส้ก็พอ

คิดแบบนี้ไม่ค่อยดีหรอก แต่มีชีวิตอยู่ต่อได้ง่ายขึ้น