แขนงในโยคะนั้นไม่สามารถแยกออกจากกันได้ การฝึกแขนงใดแขนงหนึ่ง ย่อมฝึกที่เหลือด้วยเช่นกัน

อาสนะคือสมาธิ (ผ่านร่างกาย) ไม่ไช่สิ่งที่นำไปสู่สมาธิ

อาสนะคือ

Pranayama, การฝึกลมหายใจ

Pratyahara การฝึกมองเข้าหาภายในของตัวเอง

Ahimsa การไม่เบียดเบียนทำร้าย

Satya ความจริง ความซื่อตรง

มีข้อโต้แย้งมากมายเกี่ยวกับการฝึกฝน ซึ่งมักจะมีคำถามหนึ่ง นั่นคือ “อาสนะนั้นมีความสำคัญแค่ไหน” ฉันตอบคุณได้ อาสนะนัั้นครอบคลุมทุกสิ่งทุกอย่างแล้ว

อาจขยายความได้ว่า การฝึกอาสนะ คือการฝึกฝนทุกอย่างเข้าด้วยกัน การทำท่าอาสนะ ณ ขณะนั้นคือการเกิดสมาธิ เราหายใจเชื่อมต่อภายใน ฟังเสียงรับรู้ภายในที่เกิดขึ้น เรารู้ตัวฝึกฝนโดยไม่ก้าวร้าวกับร่างกายมากเกินไป, เรายอมรับความจริงว่าร่างกายไม่พร้อม ไปต่อไม่ไหว